Górnicza pielgrzymka do grobu św. Kingi

W galowych mundurach, z pocztami sztandarowymi, przy akompaniamencie Reprezentacyjnej Orkiestry Dętej Kopalni Soli „Wieliczka” – każdego roku wielicka załoga świętowanie Dni św. Kingi rozpoczyna od udziału w uroczystej Mszy św. w klasztorze sióstr klarysek w Starym Sączu. Pracownicy kopalni pielgrzymują do grobu swojej Patronki, aby podziękować i poprosić ją o dalszą opiekę nad całą Wieliczką.

Aby zdążyć do Starego Sącza na poranną Mszę, trzeba wcześnie wstać i wcześnie wyruszyć w drogę. Nikt jednak nie narzeka, a pracownicy często zabierają swoich najbliższych, chcąc rodzinnie celebrować tę wyjątkową niedzielę. W tym roku opust ku czci św. Kingi wypadł 20 lipca. Uroczystej liturgii przewodniczył biskup Robert Chrząszcz.

– Najważniejsze są więzy, które budują człowieka, a więc uczciwość, odpowiedzialność, lojalność, gotowość do poświęcenia – podkreślił w swojej homilii. Biskup wielokrotnie zwracał się bezpośrednio do solnych górników: – Ta oliwa roztropności to wasza solidarność zawodowa, bezpieczeństwo pracy, uczciwość, szacunek dla każdego pracownika, których schodzi pod ziemię. Pan Jezus mówił: wy jesteście solą ziemi.

Biskup Chrząszcz przypomniał, że w wielickiej kopalni na powitanie nie mówi się „dzień dobry”, lecz „Szczęść Boże”. – Niech ten solny skarb będzie zawsze przypomnieniem, że wszystko, co cenne, rodzi się z trudu i bożego błogosławieństwa – dodał na zakończenie. – Niech nasza praca jak sól zachowa smak Ewangelii w naszym życiu. Niech nasza wspólnota, także ta kopalniana, będzie mocna, bezpieczna i piękna, a Święta Kinga niech prowadzi nas, roztropnych i czuwających…

Wieliccy górnicy ofiarowali biskupowi Chrząszczowi rzeźbę przedstawiającą Patronkę. Solne dzieło sztuki wręczyli Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” S.A. Marian Leśny i Członek Zarządu ds. Ekonomicznych Łukasz Sadkiewicz. Figura św. Kingi była podziękowaniem za wspólne pielgrzymowanie.

Święta Kinga spoczywa w Starym Sączu, w klasztorze, który sama ufundowała i w którym osiadła po śmierci męża Bolesława Wstydliwego. Oddała się modlitwie, a także edukacji dziewcząt. Do programu przyklasztornej szkoły wprowadziła naukę modlitw i pieśni w języku polskim. Dobra księżna zmarła 24 lipca 1292 roku. Kingę z Arpadów beatyfikował papież Aleksander VIII (1690), a kanonizował św. Jan Paweł II (1999). Z Kopalnią Soli „Wieliczka” łączy ją historia, a także legenda o cudownym pierścieniu i solnym wianie.